Hefdi ekki viljad hafa sidustu dagana i ferdinni neitt odruvisi. 

Arti-farti pakistanarnir voru ad sjalfsogdu enn i Karimabad to teir ætludu ad vera löngu farnir sudur i borgarmenninguna.  Teir tekktu mann sem tekkir mann sem gat reddad Hunza-vatni sem eg gat keypt og slegid upp kvedjupartyi.  Gaman ad geta kvatt alla med pompi og prakt enda buin ad vera ad rekast a sama folkid aftur og aftur i Pakistan.

Tok svo rutu til Gilgit tar sem litla sys (Karolina hin tyska) bjo hja hippanum og hann baud i mat og vinur hans kom med drykki med, tad var tvi annad kvedjuteiti to tad vantadi nu Hassan sem vard ad fara ad arkitektast aftur i fjollunum.

Flugferdin gekk vel, eg var eini ekki-pakistaninn i velinni en var i muslimamunderingunni med slaedu a hofdi svo eg fell alveg inn i hopinn.  Lentum i Manchester seint um kvold og medan tessi litriki hopur beid eftir farangrinum gjoadi eg augunum a faeribandid vid hlidina.  Tar stodu barmamiklar kaffibrunar konur i snipsidum pilsum og litlum fleygnum hlirabolum.  Mer sveldist nu bara a og hvisladi ad nidurlutri stelpu sem stod vid hlidina a mer "af hverju eru konurnar berar?"   I Manchester var mer heilsad af muslimasid "asalam-alikum" og eg gat nu ekki annad en glott ut i annad er eg svaradi til baka "alikum-asalam".  Sama var ad segja i icelandair flugvelinni, flugfreyjurnar neitudu ad tala vid mig islenku to eg svaradi teim alltaf a islensku.  Verst var tad svo tegar minir eigin foreldrar neitudu ad kannast vid tessa furduveru og skildu ekkert hvada muslimakona tetta var sem kom aedandi i att til teirra og gerdi sig liklega til ad fadma lidid. 

Eg hef nu lagt furdufotunum a hilluna og nyt blidvidrisins her a sudurlandinu enda ljuft ad slaka a i nokkra daga, fara i sund og borda godan mat :)  Stefni nu samt a ad reyna ad koma einhverju skikki a myndasiduna, svona ef tad dregur eitthvad fyrir solu a naestu dogum.

Eg lýk tvi tessu bloggi her i bili ...... jahhh eda allavega tar til i naestu reisu ;0)

 

Trieykid stoppadi vid i Gilgit tar sem vid laugudum af okkur mesta sjokkid hja pakistonskum hippa sem bjo a Ibiza i 10 ar og seldi skartgripi a strondinni asamt tvi ad djamma og djusa - magnadur karl sem enn lifir halfpartinn i gamla timanum og sagdi okkur ofaar sogurnar. 

Leidin la svo til Karimabad tar sem vinir Hassans hofdu nu loksins nad ad koma ser upp ur borgarsofanum og i blidvidrid i nordri.  Vid plotudum ta ad sjalfsogdu til fjalla og vid Karolina toldum okkur nu oruggar i hondunum a 4 arti farti pakistonum.  Ur vard hin skondnasta ferd tvi eina hreyfingin sem teir hofdu stundad i gengnum tidina var ad stokkva ut i sjoppu og kaupa sigarettur og nyja pensla.  Vid hvitu konurnar oktudum tvi a endanum sem burdarmenn og kokkar medan teir settu fingur undir hoku og dadust ad himinblamanum.  Vid gistum svo undir berum himni, stjornum og fullu tungli vid brothljod fra joklinum.  Um morguninn hlupu teir hver upp a sinn hol med teikniblokk og blyant ad vopni og festu dyrdina a blad.  Vid stollur gatum nu ekki annad en flissad af tessum rugludollum.  Otrulega skemmtileg ferd.

Hvitu konunum var svo bodid hlutverk i sjonvarpstaetti fyrir pakistanska sjonvarpsstod, attum vid ad vera hjolreidamenn a Karakorum highway.  Tar sem litid er eftir af dvol minni her akvad eg ad aftakka en Karolina skellti ser med og vid skildum Hassan eftir hja vinum sinum.  Eg for aftur til fjalla med altjodlegri grubbu;  bandarikjamanni, englendingi, koreubua og tjodverja.  Forum i 4 daga geggjada gongu tar sem vid turftum ad krossa 4 jokla og aukvitad var utsynid magnad a snavitakta sperrta tinda.  Vorum samt ekki mjog heppin med vedur tvi uppi i haedstu haedunum snjoadi a okkur svo vid komumst ekki a utsynistindinn tar sem vid aetludum ad reyna ad sja K2 og fleiri flotta tinda.  Vid skemmtum okkur samt vel yfir vardeldi og sogum a kvoldin og mer fannst eg nu nokkud orugg i tjaldinu med 2 filelfda karlmenn a hvora hond ;-) 

Nu tarf eg svo bara ad fara ad koma mer sudur a boginn tangad sem hitinn er allt of mikill.....  og fara ad huga ad heimfor.... svolitid skritin tilfinning ad tetta se allt ad verda buid og stutt i ad madur detti inn i einhverja rutinu i heimi tar sem dagurinn styttist og styttist og endar i einu alsherjar myrkri, pufff.  Tad er nefnilega svo ljuft ad tvaelast bara um vitandi af nyjum aevintyrum bak vid naesta hol :) 

Eg hlakka nu samt bara til ad koma heim og hitta alla, klaedast hreynum og heilum fotum og tora ad prumpa an tess ad buast vid gusu med ;)

P.s. Sara vid erum her med bunar ad boda komu okkar i grill a pallinum i sumarsolinni i agust :)

Var nu ekki viss hvort eg aetti ad rita tessa sidustu lifsreynslu mina en tar sem allt endadi vel akvad eg bara ad henda tessu inn - en Kristjan varadu mommu vid svo hun fai ekki hjartaafall vid lesninguna.

Vid logdum af stad i fjallgongu, eg, tysk skvisa (Karolina)og arti farti pakistaninn (Hassan) sem einnig var med mer a polofestivalinu.  Vid vorum i godum filing to bakpokarnir vaeru helst til of tungir.  Okkur tokst ad fara vitlausa leid a fyrsta degi og endudum i herbudum pakistanska hersins.  Utsynid var samt magnad a tinda og jokla, en tar sem teir voru med skit vid Hassan akvadum vid ad snua til baka og finna okkur tjaldstaedi i fallegri lautu - fjarri ollum odrum.  Eitthvad var litid af laekjum svo tad var tilviljun ad vid forum til baka og tjoldudum nalaegt tveimur hopum sem voru a nidurleid.   Hinum gaetunum fannst vid ad sjalfsogdu miklu skemmtilegri svo teir voru hja okkur medan vid utbjuggum kvoldmat.  Eitthvad fannst teim vid hlaeja og flissa of mikid og minntu okkur a maltaekid ad a eftir hlatri kemur gratur.  Sagan um japonsku konuna sem var her ein a ferd fyrir 7 arum var einnig raedd, en henni var naudgad af 3 hermonnum og hun svo myrt.  Tad vour tvi allir sammala ad tad var nu gott ad vid komum nidur og dvoldum ekki nalaegt herbudunum.

Tad var um midnaetti sem hlaturinn i tjaldinu tagnadi, ljosin voru slokkt og uppgefin steinsofnudum vid a augabragdi.  Klukkutima seinna vakna eg vid ad tad er madur ofan a mer og er ad reyna ad rifa af mer svefnpokann.  Eg oskra og nae ad sparka honum af mer og stekk a Hassan til ad vekja hann.  Eg nae ad stokkva fra manninum og fela mig a bak vid Hassan sem halfsofandi reyndi ad gera ser grein fyrir adstaedum.  Mennirnir sem voru 3 toludu enga ensku og lelega urdu en Hussan nadi ad tala ta nidur.  Markmid teirra var augljost teir voru komnir til ad naudga okkur og sogdust ekki fara an tess - sama hvernig teir naedu tvi markmidi, hotudu okkur m.a. liflati. Vid vissum i ekki hvort teir voru vopnadir og vorum alveg skithraedd. Vestraenar konur eru bara til ad leika ser ad og teir skildu ekkert i ad Hassan bakkadi ekki og leyfdi teim ad na vilja sinum framgengt.  I klukkutima satum vid Hassan (Karolina nadi ad sofa tetta allt af ser!!) og reyndum ad tala i ta eitthvad vit og kaupa tima, masandi og blasandi sagdist madurinn vera ad springa og gaeti ekki lengur bedid.  Sem betur fer er eg nu ekkert pisl svo tegar madurinn lagdi aftur til atlogu nadi eg ad verjast og beit hann medal annars af ollu afli i kinnina.  Ta vaknar Karolina og skilur ekki neitt i neinu. Ta raedst einn gaurinn a hana og vid tokum til tess neydarurraedis ad oskra eftir hjalp eins hatt og vid gaetum, mennirnir urdu alveg spinnigal en tegar gaetinn ur naestu tjaldbudum birtist logdu teir a flotta.  Hann svaf svo i tjaldinu hja okkur tad sem eftir lifdi naetur. Vid Hussan vorum hinsvegar enn i svo miklu sjokki og adrenalin pumpadi um aedarnar svo tad var ekkert sofid.

I tjaldbudunum sem voru um 100m fra okkar tjaldi voknudu allir vid oskrin i okkur (tvi tetta voru engin sma oskur hehe).  Tar voru 30 burdarmenn, 2 gaetar, 2 kanadamenn og um 10 pakistanskir ferdamenn.  Adeins einn gaet kom tegar hann heyrdi oskrin !! En allir voru voda sorry daginn eftir :/

En allt er gott sem endar vel, nokkrir marblettir er allt of sumt.  Hnifurinn godi var nalaegt mer tegar eg svaf en i ollu panikkinu nadi eg ekki ad gripa hann - kannski sem betur fer, eg veit tad ekki.

Dagurinn for svo i ad kaera gaurana en pakistanska logreglan er nu svo fokkkkt up ad tad halfa vaeri hellingur.  Sogdum soguna 5 mismunandi monnum og greiid Hussan var hundskammadur hvad eftir annad. 

Vid latum tetta nu ekki stoppa okkur, enda mesta sjokkid runnid af okkur og erum a leid upp i Hunza dal tar sem okkur er sagt ad engir ribbaldar gangi lausir.

Tad verdur nu samt ad vidurkennast ad eftir tessa lifsreynslu er eg nu bara farin ad hlakka til ad koma heim - 2 vikur i fjallaparadisinni upp i Hunza dal tar sem eg mun nu fara alveg extra varlega og svo heim a klakann ;)

Muslimar hafa nu longum verid taldir med gestrisnasta folki tessa jardar og Pakistanar klikka ekki a tvi. I byrjun var eg samt ekki viss um hvort eg aetti ad setja ta i flokk med Egyptum sem hafa ogedslegustu karlmenn heims eda med Kyrgystonum sem gestrisnasta tjod heims. Er nu alltaf ad hallast meira og meira a tad sidarnefnda to eg maeli ekki med ad vera kona einsomul a flakki her....

For fljotlega til fjalla eftir ad eg kom til N-Pakistan. Akvad ad kila bara a ad fara ein med bivakinn tar sem eg fann engan felagsskap. Eg var nu samt buin ad spjalla mikid vid herrana a gistiheimilinu svo teir vissu hvert eg var ad fara. Vegurinn uppeftir lidadist mjor upp mikil klettabjorg og virtist hanga saman a lyginni einni saman. Eg var tvi fegin ad komast a leidarenda og byrja ad ganga. Bilstjorinn vildi nu samt fara med mer og sagdist bera pokann minn fritt uppeftir. Eg aftakkadi pent. Ungur pak.strakur virtist vera a somu leid svo vid vorum samferda, skemmtilegur strakur sem taladi fina ensku. Eg fekk h.d. mat hja honum og ta kom i ljos ad gaurinn a gistiheimilinu hafdi hringt i vin sinn og teim fannst ekki annad haegt en ad senda fylgdarmann a moti mer.... voru ekkert a hottunum eftir peningum. Eftir h.d. mat sagdi eg honum ad eg mundi bjarga mer og helt afram ein i att ad Nanga Prabat (8125m) sem er naest haesta fjall Pakistan.

Tegar eg svo var komin svo nalaet snarbrottufjallinu for eg ad huga ad naeturstad og fann tjaldstaedi med nokkrum kofum a og spurdi hvort eg maetti ekki tjalda. Tar bua 3 braedur og teim fannst ekki haegt a lata mig sofa tarna uti i kuldanum. A endanum gafu teir mer kofa og sogdu ad eg maetti ekki gista uti. Eg fekk tvi tennan fina kofa a sama verdi og tjaldstaedi 150 kall!! Um kvoldid var eg fegin tvi tarna voru engir ferdamenn og eigendurnir svona full vinarlegir. Hefdi ekki fundist eg vera orugg tarna uti. Upp i base camp var tolt daginn eftir og tad var eiginlega half oraunverulegt ad vera tarna undir snarbrotum is og klettarveggnum sem nadi 4 km beint upp i loftid.
 A nidurleidinni byrjadi svo ad rigna eins og hellt vaeri ur fotu og vard eg rennblaut a svipstundu. Fekk te a leidinni nidur hja fylgdarmanninum goda adur en eg helt alla leid nidur skithaedd vid steina sem losnudu og ultu nidur i rigningunni. Tad kom svo i ljos ad vegurinn mjoi hafdi latid i laegra haldi undan rigningunni og var hruninn a morgum stodum. Tad var tvi litid annad ad gera en ad halda gongunni afram nidur og traeda upp fyrir hrundu hlutana. A leidinni gekk eg svo fram a 3 norsara sem vinna fyrir UN i Islamabad og tau voru einnig a leidinni til Gilgit svo eg sa fram a ad fa sma felagsskap. Tegar vid komum nidur kom i ljos ad tad faeri engin ruta til Gilgit tvi tad vaeri skrida a veginum fra Chilas svo rutan kaemist ekki, tau voru hinsvegar a jeppa svo eg helt kannski ad eg gaeti fengid far - sorry tad er ekkert plass !! Tau reikspoludu tvi i burtu og eg sat ein eftir asamt 30 karlmonnum i muslimafotum vitandi ad myrkrid mundi fljotlega skella a og enga gistingu ad hafa. Ja hef nu kinnst tvi a tessum manudum ad tad er ekki stolandi a godmennsku evropubua!! Audvitad kom einn Pakistninn mer til bjargar og eg fekk ad deila jeppa med einhverjm monnum sem var a somu leid.

Eg var himinlifandi ad hitta belgiska konu sem eg hafdi hitt adur og vid skelltum okkur saman a haesta polofestival i heimi i Shandur pass (3800m). Tad var nu meiri upplifunin :) I for med okkur sloust usa, canada og koreu strakar. I rutunni hittum vid 2 pakistanska straka sem einnig sloust i hopinn svo ur vard alveg magnad teimi. Vanalega eru um 12 - 20 tusund manns a festivalinu og allir gista i tjoldum. Milli tess sem horft er a polo er dansad og sungid og reykt hass (tvi muslimar eru ju "alkaholfriir"). Folkid var frabaert, okkur var endalaust bodid i te og mat og dans - mikid fjor. Nu er eg buin ad finna mer tyska stulku til ad fara til Skardu (Baltastan) og aetlum vid ad reyna ad tolta e-d og kikja a fallega fjallatinda :)

Annars er nu Einar og oll hans fjolskylda a leid fyrir domstola i dag og ef tad kemur e-d rugl ut ur tvi maeti eg a nordurlandid med haglarann og dundra hausinn af Johanni !! Bid eftir frettum af tvi mali!!
Kv muslimakonan sem nu klaedist alltaf shalwar kameez svo adeins sest i hendur, faetur og andlit. Vonast til ad tilbodum um kossa og kynlif fari faekkandi sem og okunnum hondum a oaeskilegum stodum ;)

Tegar eg kom til Srinigar hofudborgar Kasmir fannst mer allt frekar liflaust og margir hermenn a gotum uti.  Kippti mer litid upp vid tad tvi leidin fra Leh (sem fer ad landamaerum Pak.) var yfirfull af hermonnum lika svo eg helt ad astandid vaeri edlilegt.  Eg leigdi mer flottan husbat a Nagin vatni allan utskorin ad innan og eg var medhondlud eins og alvoru prinsessa.  Aetladi bara ad vera 2 naetur og drifa mig svo til Pakistan. 

Stuttu adur hofdu indversku stjornvoldin akvedid ad ad gefa hluta af Kasmir til hindufolks.  Kasmirmenn urdu ad sjalfsogdu brjaladir enda hafa hindupilagrimar komid tarna i yfir 100 ar vandraedalaust og muslimar unnid fyrir ta med tvi ad bera toskur og folk eda leigja teim hesta svo teir kaemust upp i hellinn heilaga.  Upp hofust alsherjar motmaeli, allar budir, bankar, skolar lokadir.  Engar samgongur innan borgar eda til og fra borginni.  Motmaelin mognudust eftir tvi sem dogunum fjolgadi og allur Kasmirdalur var ad lokum i alsherjar verkfalli.  Motmaelendur kostudu steinum og redust a ta sem ekki virtu verkfallid og herinn reyndi ad stoppa lidinn med endalausum taragassprengjum.  Ta ma segja ad tad hafi allt verid i haalofti i viku, tar til stjornvold akvadu ad draga tessa akvordun til baka.  Hatt i 1000 mnns turftu ad leita a sjukrahus og einhverjir letust einnig.  Eg var tvi fost i batnum tvi ef bilar vogudu ser ut a gotu voru teir grittir og jafnvel velt......  dagarnir tvi nyttir i lestur godra boka og alsherjar afslappelsi :)

Eftir 7 daga ringulreid akvadu stjornvold semse ad taka tessa landflutninga til baka og a manudagsmorgun akvad eg ad koma mer i burtu.  I birtingu forum eg og husbataeigandinn i leit ad leigubil a audum gotunum - folk tok ekki sjensinn, enn var allt lokad.  Vid fundum ricksja og forum nidur i bae og fundum tar jeppa sem eg fekk far med.  Enn var astandid riski svo fair voru a ferli og allt lokad.  Vid heldum af stad og tad voru ansi morg stopp - allir frekar nervusir. Tegar vid vorum rumlega halfnud stoppudum vid i litlum bae og allt i einu tustu budareigendurnir og lokudu ollu.  Bilstjorinn var uti ad tala vid hermennina og kom skelfdur a svip, sagdi okkur ad taka dotid okkar og drifa okkur upp i naestu rutu.  Jammumenn vaeru brjaladir yfir ad fa ekki landid og Kasmir folk vaeri ekki oruggt ad fara alla leid.  A leidinni saum vid folk henda steinum og margir bilar skemmdir.  Tegar vid komum til Jammu for rutan med okkur a lestarstodina en ekki a rutustodina og okkur var sagt ad fara ekki nidur i bae nema ef tad vaeri naudsynlegt .... 

tok tvi lest og svo adra lest, rutur og komst ad landamaerum Pakistan tar sem teir toku brosandi a moti mer og mer hleypt i gegn med 3 manada vegabrefsaritun :)

Stefni a slaedukaup a morgun og ta er eg reddi i villta vestrid i nordri :)

Eg kinntist nepalanum i gongunni godu tar sem hann var ad bida eftir tyrlu til ad taka slasadan svia til Leh.  Eg fekk hann med mer i leidangur a Stok Kangri tar sem hann virtist med hausinn i lagi. 

E-d voru sogurnar a reiki um farir folks a fjallid tetta arid en talid var ad einn hefdi nad ad toppa en ansi margir turft fra ad hverfa vegna mikilla snjoa.  Vid vissum tvi ekkert hvort tad vaeri faert a fjallid.  I juli og agust er mikill straumur upp og finasti gongustigur en tar sem enn er allt a kafi renndum vid pinu blinnt i sjoinn. 
Strax a fyrsta degi var eg farin ad sja eftir ad hafa tekid nepalann med mer, endalausar innantomar hetjusogur af bjorgunarleidangrum og hve lengi hann vaeri buinn ad vera i adventure-bransanum.  Aei svona gaur sem mundi stoltur ganga i Landsbjargargallanum nidur Laugaveginn a Torlaksmessukvold...

Vid logdum af stad a sjalfann toppinn um kl 2 um nott og fullt tunglid lysti upp brekkurnar.  Allt gekk mjog vel vid krossudum skridjokulinn sem var litid sprunginn og paufudumst upp bratta hlidina og eg var farin ad halda ad tetta yrdi bara ekkert mal.  Vopnud mannbroddum og isoxum komumst vid upp a hrygginn og tadan atti leidin ad vera greid.  En onei onei vid tok klongur upp snarbrattann hrygginn ymist i lausu grjoti, is eda hjarni.  Tunna loftid og brattinn gerdi tad ad verkum ad lungun voru vid tad ad fara i verkfall, 1 skref og 2 andadraettir, annad skref og 2 andadraettir.  Lungun vildu ekki meir en frekjugenid hafdi yfirhondina og upp paufadist eg skref fyrir skref - eg skal - eg aetla - eg vil !! Tad var tvi pint sig afram tar til toppnum var nad rett fyrir kl 9.  Eg kalladi til gudanna og baetti vid baenaflaggi  a toppinn.  Sogurnar virtust sannar ad einn hefdi toppad a undan okkur tvi vid saum for a toppnum, og turftum tvi ad saetta okkur vid ad vera nr.2.  Audvitad var brjalad utsyni og vid gatum naestum sed allan heiminn ;)

Solin kom upp og linadi hjarnid svo nidurleidin var ekki svo slaem to brekkan vaeri jafn brott og lungun ful og modgud og letu mig masa og blasa vid minnsta tilefni. Tegar mesta brattanum lauk gatum vid meira ad segja sest a rassinn og latid okkur gossa nidur - er ekki fra tvi ad tad hafi verid skemmtilegasti hluti ferdarinnar heheh. Eftir tad tok svo vid erfidasti hluti leidarinnar - vada snjo upp i mid laeri og oll orka buin.  Tad hafdist to ad komast til baka, skalad i rommi og skridid ofani poka sael med arangur naeturinnar.

5 manna hopur lagdi svo af stad naestu nott og radlogdum vid teim ad fara fyrr til ad losna vid ogedissnjoinn a leidinni til baka - adeins einn (+guid) komst nu samt bara a toppinn, svo tad er nu ekkert gefid i tessum malum.

Nu liggur svo leidin i allt of stutt stopp i Kasmir tvi Pakistan er farid ad banka a dyrnar og tad er ordid allt of stutt i heimfor !

Tegar eg opnadi augun einn morguninn fann eg ad hendurnar voru staerri og sterkari og litla tain var ekki lengur beyglud undir teirri naestu heldur stod sterk og sjalfstaed.  Eg skellti a mig rondottu tibetsvuntunni, setti i mig 2 flettur og tegar eg leit i spegil var eg viss um ad hafa endurfaedst  sem sherpakona - sem gaeti allt.  Med tessa flugu i hausnum pakkadi eg tvi naudsynlegasta nidur i bakpoka, kom vid i bakaryi  a leid a rutustodina og tar med var eg farin til fjalla.

Fyrsti dagurinn gekk vel og eg bivacadi undir stjornubjortum himni.  Eitthvad gekk mer nu erfidlega ad troda ofani mig chapati um morguninn en afram helt eg nu samt.  Nu tok vid landslag sem faer Landmannalaugar til ad blikkna i samanburdi, blaar, raudar og fjolublaar brekkur a badar hendur. Eg var algjorlega listarlaus  og var fljot ad uppgvota ad eg vaeri hvorki sherpa- ne vikingakona.  Nadi med naumindum ad skrida upp i naesta camp (4400 m) a sidustu orkudropunum.  Tar hofdu tveir drengir sett upp tjald ur gamalli fjallhlif og opnad sjoppu.  Teir gafu mer hrisgrjon og eg fekk ad gista tar inni.  Eg var ekki fyrr logst a koddann ad kramparnir byrjudu og eg engdist um i kuldakasti masandi og blasandi eins og kona a gaedingadeild tar til kallid kom.  Eftir mikla barattu vid svefnpokarennilas og falda tjaldhurd komst eg ut til ad skila stokkbreyttum grjonunum fra mer baedi uppur og nidrur.  Skjalfandi a beinunum med kalbletti a rassinum fann eg restina af krampalyfjunum og nadi ad sofna.

Naestu 2 daga var litid bordad og eg var hraedd um ad sherpakonan hefdi nu endanlega yfirgefid mig.  Eg for nu samt yfir 5000m skard tar sem utsynid var alveg magnad og eg kalladi "ki ki so so lha gyalo" til gudanna ad buddista sid i von um vernd i ferdinni.  Eg gisti hja yndilsegu folki sem reyndi ad troda ofani mig mat en eg sa ad tetta gengi ekki svona svo fimmti dagurinn var tekinn sem hvildardagur til ad safna kroftum.  Gamla konan a baenum kunni svo sannarlega ad elda to fingurnir baeru tess merki ad hun hefdi ekki tvegid ser i 10 ar. Tad var margt a heimilinu og tvi lif og fjor og eg fljot ad braggast.  Tegar eg var haett ad kugast yfir tilhugsuninni um sukkuladi vissi eg ad eg var ad verda frisk.  

Su gamla gaf mer nafn a folki i naesta torpi (her eru 1 - 2 hus torp....)  sem eg gaeti gist hja.  Sherpakonan var nu komin tvielfd til baka og eg od ana upp i mitti hvad eftir annad. Tad var ekki fyrr en eldmodurinn rann af mer ad mer var litid upp og sa stiginn i hlidinni fyrir ofan mig.  Eg gekk framhja akri tar sem tveri jakuxar drogu plog og kona gekk a eftir og sadi i sarid.  E-d letu teir nu illa af stjorn en allt hafdist tetta samt.  Loks kom eg svo ad hrorlegu torpi og spurdi um folkid sem eg huggdist gista hja. Kemur ta ekki a moti mer kona i ullarkapu/kjol og med slaedu a hofdi.  Nidurlut gekk hun med ku i eftirdragi.  Eg turfti ad nudda augun nokkrum sinnum tvi eg er viss um ad konan var med Bukollu sjalfa i bandi. Hun sagdist vera konan sem eg vaeri ad leita ad en tyrfti ad fara med Bukollu a beit og kaemi i kvold en oldrud modir hennar vaeri heima. Eg kippti nu nokkrum harum ur hala Bukollu svona "just in case" einhver illfygli faeru ad bogga mig og elti svo adra konu ad rettu husi.    

Tetta var eins og ad stiga aftur i fornold.  Husid var hladid ur heimatilbunum mursteinum og fell tvi inn i gratt og turrt landslagid i kring.  Gamla konan tok brosandi a moti mer to ekki gaeti hun stadid upprett - svo kengbogin var hun.   Hun var i margbaettu pilsi og heimtilbunum skom og minnti mig mest a teikningar af Grilu gomlu to andlitid vaeri godlegra og nefid minna.  Eg fylgdist med henni vinna ullarhrugu, fyrst taetti hun ullina med 2 kombum i ullarhnodra sem hun svo seinna spann trad ur. Tegar tad for ad kolna um kvoldid skellti hun kindagaeru a bakid.  Eldhusid var i staerra lagi to tad vaeri adeins innretting a einum vegg og hinir veggirnir bara moldarveggir sem og golfid.  Su gamla med gaeruna a bakinu helt sig naerri eldavelinni medan su yngri utbjo fyrir okkur mat.  Tad var svo sofid a mottum/dynum ad golfinu.  Ja ekki b eint luxusnum fyrir ad fara a teim baenum!

Eftir ad hafa bivacad  og bordad turrar nudlur i 4700m var farid yfir 5200m skard og utsynid ad sjalfsogdu magnad yfir snaevitakta  tinda og himininn virtist blarri en  nokkru sinni fyrr.  Tad var tvi kat sherpakona sem teystist nidur sidustu brekkurnar med dundrandi tonlist i eyrunum og sukkuladi i hond  - enda alltaf ljuft ad sja endamarkid :)

Eg nadi ad plata einn nepala med mer i sma expedissjooon a morgun - sjaum hvernig tad aevintyri fer :)

Bid annars ad heils ykkur i bili og endilega verid dugleg ad kvitta



P.s.  hafdi sambandi vid ta i Odda sem toku vel i ad senda ut breytingu a dagatali - baetum 2 vikum aftan a juni sem teknar verda af okt/nov i stadinn.  Svo njotid tessa ovenju langa sumars :)          

Indland er i raun eins og morg lond, svo litrikt og fjolbreytt.  En hvergi i heiminum ser madur eins mikla fataekt og jafn marga betlara.  Flestir hafa tad nu sem betur fer fint.

Sidasta daginn i Delhi akvad eg ad rolta nidur i "midbae".  Nokkur berfaett, skitug born eltu mig til ad byrja med en voru fljot ad lata sig hverfa tegar eg retti teim avexti sem eg hafdi i poka.  Hopur af cyclo-rikshaw var a fyrsta horninu.  Tad eru bikasvartir menn, yfirleitt med klut vafinn um hofudidi og hafa tad hlutverk ad hjola med folk um baeinn i afostum vagni.  Nokkrir svafu aftani vagninum en hinir lyftu augabrunum og kolludu til min til ad bjoda mer far.  Eg var nu ekki ad fara langt svo eg brosti bara og takkadi pent. 
Ekki var eg buin ad taka morg skref tegar eg gekk naestum nidur mann sem var ad miga a gangstettina.  Her tykir sjalfsagt ad miga og skita tegar manni er mal - ta er nog ad hafa litid tre eda husvegg ser til studnings.  I hitanum magnast svo lyktin upp og verdur alveg ogedsleg, ta tarf eg ad halda nidri i mer andanum til ad kugast ekki.  
Oft sefur folk a gangstettunum og stundum undir laki svo ogerlegt er ad sja hvort tad er lifs eda lidid.  Nu gekk eg fram a 3 fjolskyldur sem virtust bua tarna a gangstettinni, tau voru oll skitug og illa til fara.  Einn var ad hita efni a alpappir og svo sa eg annan taka upp sprautu sem vafalaust hefur fengid ad ganga hringinn.  Ohugnarlegt. 
Tegar eg svo var farin ad maeta skyrtuklaeddum monnum sa eg ad eg var ad nalgast midbaeinn, sem er i raun otrulega nytiskulegur.  Tarna sprangar efnameira folk um og ekki betlara ad sja.  Kikti inn i flotta Pumabud med loftkaelingu og enskri tonlist og verdid svipad og heima a Froni !  Eg settist a bekk i blidvidrinu og var djupt hugsi yfir tessari mismunun heimsins og hvernig haegt se vera rikur og lifa med goda samvisku a svona stad.  Eg hrokk tvi i kut tegar madur sem hafdi sest vid hlidina a mer gripur i eyrad a mer og gerir sig liklegan til ad troda jarnpinna upp i eyrad a mer.  "Eyrnahreynsun?"  Ja svona er Indland i dag :)

Eg tok svo naeturrutu hingad til Manali tratt fyrir ad eg vaeri buin ad aela eins og mukki og lyggja i ruminu i krampa og svitakostum alla dagana i Delhi.  Tad er nu samt skomminni skarra ad vera med gubbu en drullu, tvi eg se svipinn a saetisfelaganum i anda ef eg styngi rassgatinu ut um gluggann til ad losa  a midri leid hehe ;)

Er svo buin ad vera eins og a heilsuhaeli undanfarna daga, bara sveiflast i hengiruminu i fersku fjallalofti med utsyni a fjollin og i ylmnum fra blomunum i gardinum.  Uturreykti eigandinn svifur stundum hja og bidur mer viski um leid og hann faerir nagronnum minum meira marijuana.  Roleg stemning tar a bae :)  Tad er tvi uti um oll trekkingplon her i nagrenninu en stefni bara a ad taka teim mun betur a tvi i nagrenni Leh ;)

Kv. indverska prinsessan sem vonar ad hun geti bradum farid ad borda curry aftur

Ad koma mer til Delhi atti i raun ekki ad vera mikid mal....

Byrjadi a ad eg aetladi ad finna mer jeppa til ad komast a lestarstodina en var gripin af ungum manni a edalkerru og mennirnir i naesta jeppa (sem toludu betri ensku) sogdu hann hafa komid med fullan bil fyrr um daginn og var i vandraedum med ad fylla bilinn til baka og nu yrdi hann hreinlega ad fara.  Eg keypti tetta og sagdist bara borga sama far og med jeppunum.  Ekki fann hann fleiri fartega svo eins og alvoru prinsessa sat eg i framsaetinu og leid eins og i einkataxa.  Tokum odru hvoru folk uppi sem var ad fara styttri leidir - en to adeins folk sem var vel til fara, eda "fallegt" folk eins bilstjorinn sagdi med glott a vor.  Mer hefur nu oft lidid betur tvi madurinn var ogedslega smjadurslegur og turfti alltaf ad vera ad saekja e-d i hanskaholfid, en tegar hann snerti a mer laerid var eg fljot fram med klaernar og hvaessti a hann.  Tegar vid nalgudumst baeinn var hann buinn ad gleyma konu og barni og vildi endilega fara med mig a hotelherbergi, helt greinilega ad eg vaeri russnesk hora!  En tarna var eg ordinn frekar reid a svipinn svo gaurinn skutladi mer a lestarstodina og hvad eg var fegin ad losna fra honum.

Nu var ad sja hvort eg fengi saeti i lestinni.  Eg trammadi lestarstodina tvera og endilanga en fann ekki tad sem eg var ad leita ad, for aftur ad afgreidslunni og ad kassa 1 - sem sagdi mer ad fara a kassa 4, tar sagdu tau mer ad tala vid kassa 9, tarna trodst eg i endalausum hrugum med bakpokann a bakinu i 25 stiga hita.  Tegar eg svo aetladi ad tala vid tau a kassa 9 var vinnutiminn buinn og tad var skellt a nefid a mer !!  Hjalplegur madur tok mig ta ad einhverri vel og fann ut ad eg var ekki lengur nr. 76 a bidlista heldur 32 og tad vaeru engar likur ad eg fengi saeti.  Eg var nu ekki tilbuin ad kaupa tad og hann benti mer a mann sem eg gaeti talad vid.  Tarna var eg nu ordin tyrst a ollu tramminu i hitanum og aetladi ad gripa veskid og kaupa mer vatn.  Eg var varla hissa.... leitadi betur.... en veskid var horfid !  Leitadi einu sinni enn af mer allan grun, en neibbb ekkert veski.  Mundi greinilega eftir ad hafa tekid lestarmidann ur veskinu og sett veskid aftur i toskuna.  Rolti tvi og taladi vid loggurnar og bad taer um skyrslu svona ef ske kynni ad tryggingarnar gaetu baett tetta.  En tar sem eg var enn med vegabref og myndavel og auka aur a foldum stad gat eg ekki pirrad mig yfir tessu.  Eg fann midamanninn sem sagdi ad tad vaeru engar likur ad eg kaemist med lestinni en eg sagdi ad eg yrdi ad komast til Delhi og hann benti mer a ad tala vid sjalfa lestarmidamennina tegar lestin kaemi.

Jakkafataklaeddir menn med langa lista nenntu nu varla ad tala vid mig.  "Tad er fullt tu kemst ekki med", eg vaeldi i teim tar til einn sagdi ad ef eg borgadi 1200 Rs (ca 30 US$)extra vaeri laust i 3 manna air con klefa.  Med hryllingi sa eg fyrir mer ad vera laest inni i klefa med 2 indverskum korlum og sagdi teim ad eg teldi tad ekki oruggt, frekar vildi eg sofa a golfinu.  Teir haettu ad nenna ad tala vid mig en odru hvoru kom eg og sagdist verda ad komast til Delhi, svona frekar pirrandi fartegi.  En malid var ad tad var jafn fullt ut vikuna og mig langadi ekki ad vera fost tarna i viku!  Ad lokum gafst einn jakkinn upp a mer og hvisladi ad mer ad ef eg finndi saeti i fremsta vagninum maetti eg sitja tar.  Eg let ekki segja mer tad tvisvar og hljop af stad.  Tar toku a moti mer 2 hermenn sem voru ekki a tvi ad hleipa mer inn, eg utskyrdi mal mitt og ad lokum nadi eg ad sannfaera ta um ad hleypa mer inn.  Tetta var serstakur hervagn ad flytja hermenn nidur ur fjollunum til Delhi. 

Fyrst fekk eg saeti en tegar lestin for af stad fornadi einn hermadurinn ser og sagdi ad eg gaeti lagt mig i farangursgrindinni.  Eg svaf eins og ungabarn tar til eg var vakin og mer faerdur morgunmatur i rumid.  Lenti med alveg frabaerum korlum i holfi (ekki klefa!) og to teir toludu ekki mikla ensku gatu nokkrir talad sma.  Dagurinn var tvi fljotur ad lida, teir keyptu odru hvoru mat og drykk og spiladur var Kani i grid og erg.  Um kvoldmatarleitid var stopp og tegar eg leit nidur ur farangursgrindinni var allur vagninn kominn a nariurnar og ut i tvott, teir hofdu fundid vatnsslongu og voru komnir ut med sapurnar sinar i hoptvott - frekar skondin sjon.  Lestin ylmadi af sapulykt naesta halftimann tar sem teir satu a hvitum hlirabolum med glans i harinu.  Svo tok sur svitalyktin aftur voldin.  Einn gaurinn var med viskiflosku sem var latin ganga, eg neitadi ad drekka tetta vatnsblandad en fekk mer sma sjussa bara oblandad og teir goptu af undrun.  Partyid teirra endadi svo i drama med tvi ad einn ungur hergaur for ad grata ut af odrum og tad tok langan tima fyrir ta ad na sattum en teir endurdu i fadmlagi ad lokum - gaaa eins og fullir unglinar !!!

Eg komst tvi til Dehli og for beint i ad athuga med vegabrefsaritun til Pakistan - teir sogdu ad eg tyrfti ekki vegabrefsaritun, fengi hana a landamaerunum....  ja ja eins og til Mongoliu, hugsadi eg.  Margspurdi hvort hann vaeri viss og hvort eg gaeti ekki bara samt fengid vegabrefsaritun, en nei bara a landamaerunum, svo nu er bara ad krossa fingur og vona ad tetta se rett.

Er nu a leid aftur upp til fjalla - stefnan tekin a Manali i fyrramalid :)

Kv. indverska prinsessan

Eg var nu ekki fyrr komin nidur ur gongunni ad eg tok jeppa til Darjeeling, heimabaejar Tenzing Norgay sem fyrstur komst a Everest asamt Edmund Hillary.  Tadan for eg svo ad landamaerum Nepal og var himinlifandi ad turfa engin serstok leyfi - gat bara haldid af stad med bakpokann a bakinu.  Tad atti einhvernveginn ekki alveg vid mig ad vera med heilt teimi stjanandi i kringum mig.  Turfti ad skra mig inn a svaedid og teir vildu nu endilega troda upp a mig gaet en eg fussadi bara og sveijadi og sagdi ad tad vaeri nu ekki mikid mal ad finna leidina. 

Upp helt eg fylgdi tar sloda sem sikk sakkadi upp brekkuna, vedrid var enn hid besta svo eg tralladi bara frjals um.  Slodinn fylgdi hinsvegar ekki hryggnum eins og eg helt hann mundi gera en paeldi ekkert frekar i tvi.  Slodinn vard alltaf ogreinilegri og ogreinilegri og endadi ad lokum fram a klettabrun.... hmmm .... for til baka en tar voru lika bara klettar, for tarna fram og til baka og skildi ekkert i tvi hvar eg hafdi komid.  Eg sa ad tokan laeddist smam saman upp hlidina en ta fann eg slodann og tok bara beint strik upp.  Hugsadi ad eg hefdi nu att ad vera adeins borubrattari vid hermanninn fyrr um morguninn.  Tarna bardist eg vid blaut tre og blodsugur i svolitinn tima tar til eg komst upp a slodann og het tvi ad vera adeins varkarari hedan i fra.

Eftir nokkura klst gongu gekk eg fram a hop af Indverjum sem attu eftir ad vera samferda mer naestu daga.  Traelskemmtilegt lid fra Bollywoodborginni Bombey.  Teir reyndu nu ad segja mer af hvada merkilegu aett teir vaeru komnir og fannst eg half vitlaus ad kannast ekki vid nafnid.  Odru hvoru tindi eg upp rusl sem teir hofdu "misst" og retti teim.  Teir hlou bara af ruglinu i mer "Ohhh maddamm, butt we arr fromm India" og eg er nokkud viss um ad teir hafi hent tvi fra ser vid fyrsta taekifaeri.

Slodinn helt nu hrygg sem myndar landamaeri Nepals og Indlands og var skritid ad hugsa til tess ad vera med vinstri fotinn i Nepal en tann haegri a Indlandi.  Tad voru tvi oteljandi hermenn og tekkpostar a leidinni, en indverskir hermenn meiga eiga tad ad vera bara traelskemmtilegir og taka sig ekki mjog alvarlega.  Eitt skiptid kom helli demba og vid ruddumst 10 manns inn i litid skotvarnarbirgi svo greiid hermadurinn var kraminn inni i horni med riffilinn sinn.  Strakarnir fengu meira ad segja ad halda a rifflinum og hergaurinn tok ta i litla kennslu a hvernig hann virkadi.

A leidinni voru litil nepolsk torp og fekk eg ad gista hja einni fjolskyldunni fyrstu nottina.  Eg settist asamt kettinum fyrir framan eldavelina og for ekki tadan fyrr en tad var kominn hattatimi.  Tarna gat eg fylgst med fjolskyldunni stussast i eldamennsku, bua til chapati og  dal bat.  8 ara stelpa med 2 svartar tykkar flettur og i rifnum buxum grufdi sig yfir staerdfraedibok medan eldri brodir hennar (10 ara) vesenadist vid ad fa ljos a oliulampann svo tau saeu almennilega a baekurnar.  Afinn kom heim rett fyrir kvoldmat en hann hafdi verid uti med husdyrin a beit.  Hann sotti litla trefotu inn i eldhus og for og nadi nokkrum mjolkurdropum ur heimiliskunni sem notad var i mjolkurte handa okkur.  Yndislegt ad fa ad gista hja svona fjolskyldu.

Naesti dagur var toka svo eg sa litid sem ekkert i kringum mig, rhododendrontren bjorgudu nu samt deginum tvi eins og i fyrri gongu voru tau litrik hvert sem litid var.  Einnig voru villtar rosir og i rakanum ylmadi tetta allt svo vel.  Svo dagurinn var ekki svo slaemur tratt fyrir tokuna.  Naestu nott gisti eg a gistiheimili og var fljot ad finna arinninn og helt mig nalaegt honum.  Konan sem atti gistiheimilid var su sterklegasta sem eg hef augum litid, hendurnar a henni voru eins og a islenskum trillukarli og tegar eg spurdi hana hvort hun vaeri fra Tibet svaradi hun stuttlega djupri roddu "nei, sherpa!" .  Viss um ad hun geti loftad heilum fil.

Um morguninn var svo hid besta vedur og nepolsku tindarnir virtust ekki svo langt i burtu; Lotse, Everest og Makalu voru badadir i solarljosi og audvitad stolt Indverja Kanchenjunga rett framundan.  Tad byrjadi nu samt ad rigna upp ur kl 9 svo eg akvad ad stytta gongu mina og tok beint strik nidur snarbratta hlidina (eftir einhverskonar sloda samt).  Hnen voru farin ad titra og eg var fegin tegar eg kom ad torpi i brattri hlidinni.  Spurdi um gistingu i einu af efstu husunum og var visad inn.  Tau toludu naer enga ensku en eg gat to skilid ad mamman var tibetsk en restin af fjolskyldunni nepolsk.  Hundurinn a heimilinu var nybuinn ad eignast hvolpa og teir voru ekki staerri en hamstrar og enn med lokud augun - algjorar dullur, hefdi hu helst vilja taka einn med mer.  Eg atti nu samt fina kvoldstund med fjolskyldunni fyrir framan eldinn.

     Tetta var semse alveg finasta ganga, en hefdi nu verid gaman ad sja adeins meira til fjalla !!

Er nu vonandi ad fara til Delhi i kvold - er a bidlista yfir ad fa lestarsaeti og svo tarf eg ad reyna ad sjarma lidid i Pakistanska sendiradinu sem eru bunir ad vera eitthvad fulir undanfarid.

Kv. indverska fjallakonan :)